Witcher serisinin başlangıcı olan ilk oyun, sadece çığırlaşan hikayesiyle değil aynı zamanda sıra dışı mekaniklerle de oyuncu belleğinde yer etmişti. Özellikle romantizm kartları sistemi, 2007’de pek çok kişinin kaşını çattırmıştı. Ancak yıllar sonra ortaya çıkan bir itiraf, bu kartlardaki bir tuhaflığın arkasındaki hikayeyi son derece ilginç bir şekilde açıklıyor.

Witcher 1’i yakından takip eden oyuncular, menü kartlarıyla karakter portrelerinin renk ve görünüşünde tutarsızlıklar fark etmişti. Saç tonları, ten rengi ve diğer estetik detaylar çoğu zaman birbirleriyle örtüşmüyordu. Bu uyumsuzluk yıllar boyunca bir sır olarak kalmıştı.

Oyunun eski baş hikâye tasarımcısı Artur Ganszyniec, bir yayın sırasında bu gizemi çözdü. Ganszyniec, Witcher 1’i 18 yıl sonra yeniden oynarken menüdeki görselleri inceledi ve renkler arasındaki farklılıkları tek tek gösterdi. Ancak bunun nedeni tipik bir tasarım hatası değildi.

Ganszyniec’in açıklamasına göre, renk uyumunu kontrol eden ekip üyesi ciddi derecede renk körüydü. Ekip, bu durumu çok açık şekilde dile getirmediği için, renkler arasında eşleştirme yapılırken zaman zaman uyuşmazlıklar ortaya çıkmıştı. RGB değerlerini kopyalamak veya ekip arkadaşlarına danışmak gibi çözüm yollarına başvurulmuş olsa da, her zaman tutarlı sonuçlar elde edilemedi.

Bu tür gözetim hatalarının ortaya çıkması, CD Projekt Red’in 2007’deki durumunu düşündüğümüzde pek de şaşırtıcı değil. Bugünkü büyük stüdyoyla kıyaslandığında, eski ekip yapısı ve bütçe çok daha sınırlıydı. Kalite kontrol süreçleri de benzer şekilde daha temel düzeydeydi. Romantizm kartları gibi yan içerik olarak görülen sistem, görsel bütünlüğü açısından ikinci planda kalmıştı.

Orijinal oyundaki bu küçük kusur, paradoksal bir şekilde Witcher 1’in yıllar sonra bile konuşulmasını sağladı. Ancak gelecek için iyi haberler var. CD Projekt Red, Witcher 1’in remake projesi üzerinde çalışmakta. Modern teknoloji ve daha geniş bir ekibir yeni sürümde bu tür görsel tutarsızlıklar ortadan kaldırılacak.

Yine de orijinal oyunun bu kusurlu detayları, serinin erken dönem ruhunu hatırlatan ve gelişim sürecine ışık tutan ilginç bir anekdot olarak kalıyor. Bugünün kusursuz AAA üretimlerini düşündüğümüzde, bu tür insan faktörlü hatalar nostaljik bir değer taşıyor.